KIPPEN | Column – door Bram Timmermans
De laatste jaren combineert de Nederlandse Hoender Club (NHC) haar jaarvergadering voor de lunch met een speciaalcluboverleg erna. Alle speciaalclubs van de Nederlandse rassen zijn uitgenodigd en de opkomst viel ook dit jaar zeker niet tegen, de zaal in het pluimveemuseum was goed gevuld. Ik wil hier inzoomen op de workshop die Henkjan Garretsen (u weet wel; de man van Garvo, voorzitter van de Sabelpootclub en nog veel meer, maar vandaag vooral bestuurslid van de NHC) ’s middags gaf over het stimuleren van competitie in het showen.
Kern van het verhaal is dat er, o.a. door vogelgriepmaatregelen, veel kleinere shows zijn. Een maximum van 30 inzenders, vroeg in het seizoen showen wanneer traditiegetrouw veel lokale verenigingen en speciaalclubs hen moment hebben en een trend naar meer eendaagse keuringen zijn een aantal punten die hier meespelen. Op de kleinere bijeenkomsten is het vaak erg gezellig, maar er mist dikwijls wel één aspect voor wie van showen houdt; het vergelijk met meer concurrenten. We weten allemaal dat dit door vergrijzing en het onder druk staan van de hobby ook niet snel veel meer zal worden op lokaal niveau, dus wat is daar wél aan te doen?
Het idee dat Henkjan de aanwezigen voorhield gaat uit van een gelaagd model; op de lokale/regionale shows worden de mooiste dieren aangewezen, deze komen in een keuring op Provincie/KLN-regio niveau en als klap op de vuurpijl is er een nationale ronde. Door het zo in te richten zou iedereen deel kunnen nemen; er zijn immers op lokaal meerdere keuringen te organiseren waar telkens 30 inzenders deel kunnen nemen. Door te selecteren naar de beste dieren komen in een volgende laag alle winnende dieren bij elkaar en is uiteindelijk een kampioen te kronen die gekozen is uit alle inzendingen in het land; ‘Misschien wel een bondskampioen!’ klonk het al enthousiast achter uit de zaal. ‘Het heeft wel wat weg van de provinciale bondkampioenschappen van weleer’ hoorde ik een ander zeggen.
Gewapend met stiften en post-its ging de zaal in groepjes aan het werk; voors en tegens noteren, aanvullende ideeën opschrijven. Bij KLN Oost is onlangs al een start gemaakt; daar is geopteerd om in een kort tijdsbestek (1 of 2 weekenden achter elkaar) te zorgen voor keuringen op meerdere locaties verspreid over de regio. Zodoende moet iedereen (zonder teveel belemmering van de max. 30 inzenders regel) de kans krijgen pluimvee te showen. Dat lijkt prima aan te sluiten bij bovenstaande. Sowieso was de intentie niet om ‘nieuwe’ keuringen op te zetten, maar zoveel mogelijk gebruik te maken van bestaande initiatieven (lokale jongdierendagen/shows, speciaalclub bijeenkomsten etc.).
Organisatorisch vraagt het wel wat qua afstemming van data, zeker als je de drie rondes als fysieke keuringen wilt neerzetten. Volgens de regels moeten dieren na een keuring minimaal 7 dagen weer thuis in het hok blijven; dat betekent in de praktijk dat je na een keuring in het weekend op zijn vroegst 2 weekenden later weer naar een keuring kunt. Na de laatste keuring in ronde 1 kan ronde 2 op zijn vroegst twee weekenden later plaatsvinden (tenzij je slim gaat schuiven met keurdagen op vrijdag/zaterdag). Wellicht volstaan 2 rondes, kun je als tussenronde/eindronde iets met foto’s van de winnaars, of… ?
Over de mogelijkheden rondom foto’s insturen verschillen de meningen nogal. De een vindt het een aardig alternatief, de ander moet er niets van hebben. Maar zou het in deze vorm passen naast elkaar? Foto’s als back-up voor als de latere rondes niet als fysieke keuring door kunnen gaan? Digishow bestaat al, dus er ligt infrastructuur. Mogelijkheden om liefhebbers te betrekken door (beperkte) deelname zijn er ook wellicht. Daarnaast zijn er speciaalclubs met buitenlandse leden, alleen al eens zien hoe het ras ervoor staat in Canada, Zuid-Afrika of Portugal is toch alleraardigst? Het zal wel wat vragen van onze keurmeesters om de diverse resultaten af te wegen, maar om ons aller Wim Voskamp vrijelijk te citeren ‘Ik keur nog liever …., dan helemaal niet’.
Thuiskeuringen zouden mogelijk ook in het schema passen. Zeker als een plan B voor als showen niet mag. Veel keurmeesters hebben er al ervaring mee en er is zeker bereidheid om mee te werken als het georganiseerd wordt. Dan zou het vooral nog gaan om een manier om de resultaten op een goede en eerlijke manier te vergelijken; foto’s met beoordeling via Digishow bijvoorbeeld, of kan het initiatief ‘Mega-Catalogus’ van Anivent.eu nog worden aangehaakt/uitgebreid? Daar kan elke tentoonstellingsorganisatie haar catalogus uploaden en alle uitslagen worden in een grote database geplaatst. Wel met enkel predicaten (want complete beoordelingen en foto’s vindt je nu eenmaal niet in catalogi) en de privacy is netje geregeld; alleen als je jezelf aanmeldt worden je gegevens zichtbaar.
Diverse puzzelstukjes verbinden, daar zal het om gaan. Laten we samen kijken hoe we stappen kunnen zetten en laat iedereen vooral deelnemen aan die onderdelen die hem/haar aanspreken. Zolang alles elkaar versterkt en we verbinding houden in onze mooie hobby komen we vooruit!
